ایران و روشن اندیشانش

مردم ایران نسل به نسل آمده و رفته اند، می آیند و باز خواهند رفت. هریک از این نسل ها یا با خون دل؛ خشتی در بنا و بنیان میهنمان بکار زده یا با پیکری خونین زیر آوار و یرانه هایی که دشمنان برونمرزی در ایران برپا می کردند دفن شده است. گفته می شود فرهنگِ سازگاری ایرانیان بسیار بالاست. خوب؛ کسی که زورش به لشگریان بیگانه و مستبدان داخلی نمی رسد غیراز «سازگاری» که معنای دیگرش «تسلیم» است چه می تواند بکند؟! البته در. پس این، نه «فرهنگ سازگاری» بل که «فرهنگ تسلیم و رضا» و از روی ناچاری است. بیچاره آن دلیران و گروه های کم شماری که همواره پایداری کرده و فدا شدند! (یادشان جاودانه باد)

بخشی از نوشتار پخش نشدۀ مانی

پاسخی بگذارید